Vanmiddag is er een klassiek concert in de Maranathakerk van 17 tot 18 uur. De toegang is vrij. Bij de uitgang wordt een collecte gehouden. Uitvoerenden zijn Manuarl Sanguino, piano, en Romée Verbeeck Ghoos, viool (foto).
Toelichting
Romée Verbeeck Ghoos en Manuel Sanguino leerden elkaar vele jaren geleden kennen tijdens het Peter de Grote Festival. Ze bleven nauw contact houden, en studeerden gelijktijdig aan het conservatorium van Amsterdam en daarna aan het conservatorium van Brussel.
PROGRAMMA – Hartstocht en Melancholie, een Europese reis
- A. Mozart Vioolsonate no. 21, K. 304 in E mineur.
- Allegro
- Tempo di Menuetto
- Granados ‘El amor y la muerte. Balada’
- Grieg Vioolsonate no. 3 op. 45 in C mineur
- Allegro molto appassionato
- Allegretto espressivo alla Romanza
- Allegro animato — Con fuoco
PROGRAMMATOELICHTING
Wij starten de avond met de 21-ste vioolsonate in E mineur van de Oostenrijkse componist W.A. Mozart. Hij componeerde het werk in 1778 in Parijs, in een periode van persoonlijke onzekerheid en verdriet: tijdens deze reis verloor Mozart zijn moeder, wat kan verklaren waarom deze sonate in een mineurtoonsoort staat. Ook geeft de donkere klankkleur het stuk een ongewoon introspectief karakter.
De muziek is sober en helder, maar onder die eenvoud schuilt een diepe melancholie. Viool en piano voeren een gelijkwaardig gesprek, soms teder en vertrouwelijk, dan weer gespannen en afstandelijk. Het tweede deel biedt geen uitbundige troost, maar getuigt eerder van een breekbare lichtheid, alsof de muziek voorzichtig probeert vooruit te kijken zonder het verdriet volledig los te laten. Juist deze kwetsbare balans tussen helderheid en emotionele diepte maakt deze sonate zo bijzonder — een intiem portret van Mozart op een moment waarop muziek meer lijkt te spreken dan woorden.
Vervolgens speelt Manuel een werk van de Spaanse componist Enrique Granados. El amor y la muerte (liefde en dood) behoort tot zijn meest indringende en persoonlijke werken. Het maakt deel uit van de cyclus Goyescas, die geïnspireerd is op de schilderijen vol liefde, passie en tragedie van Francisco Goya. In deze ballada komen die thema’s samen in een intense muzikale vertelling over liefde die onlosmakelijk verbonden raakt met verlies en dood.
De muziek ontvouwt zich als een innerlijke monoloog: teder en verlangend, maar ook donker en wanhopig. Zachte, bijna fluisterende momenten worden afgewisseld met uitbarstingen van emotie, alsof herinneringen en gevoelens elkaar voortdurend overlappen.
Er hangt een onontkoombaar gevoel van noodlot over Granados’ muziek. Liefde wordt hier niet geïdealiseerd, maar getoond in haar meest kwetsbare vorm: intens, allesomvattend en uiteindelijk vergankelijk. Dat maakt El amor y la muerte tot een diep ontroerend werk, waarin passie en afscheid hand in hand gaan.
Tot slot spelen Romée en Manuel de derde vioolsonate van de Noorse componist Edward Grieg. Het werk ontstond in 1886, in een periode waarin Grieg zich artistiek zeker voelde, maar ook worstelde met zijn gezondheid en innerlijke onrust. Die spanningen geven de sonate een grote emotionele reikwijdte.
Vanaf de eerste maten klinkt een krachtige, bijna strijdlustige toon, afgewisseld met momenten van verstilling en lyrische warmte. Viool en piano bewegen zich voortdurend tussen drama en intimiteit, alsof ze samen zoeken naar houvast. In de langzame delen overheerst een diepe, melancholische zangerigheid, terwijl de dansende elementen aan het einde iets onmiskenbaar hoopvols en bevrijdend hebben.
Griegs Derde vioolsonate voelt als een doorleefd afscheid: bewogen, hartstochtelijk en uiteindelijk verzoenend — een passend besluit na een middag waarin kwetsbaarheid en expressie centraal staan.
