Architectuur

De Maranathakerk in Den Haag is een belangrijk gebouw uit de periode van de wederopbouwtijd na de Tweede Wereldoorlog. De gemeente Den Haag heeft de kerk in het voorjaar van 2018 de monumentenstatus verleend. Wethouder Wijsmuller heeft op 1 maart 2018 de bijbehorende documenten overhandigd (zie foto).
Voor het rapport van Monumentenzorg Den Haag: klik hier.

Temidden van de overige bebouwing in de wijk Duinoord lijkt de Maranathakerk een verdwaald dorpskerkje uit de Zwitserse Alpen. De dakconstructie komt namelijk uit Zwitserland. Het was een bouwpakket, dat in 1949 per trein uit Zürich arriveerde. Het was een cadeau van de Zwitserse protestantse kerken. Het nieuwe hervormde kerkgebouw vond een plaats op het verlaten terrein van het Sperrgebiet van de Atlantikwall uit de Tweede Wereldoorlog.

In heel Duitsland staan nog circa veertig zusterkerken van de Maranathakerk. Tesamen vormen ze de internationaal befaamde serie ‘Notkirchen’ uit de jaren veertig. De Duitse gebouwen zijn een tikje kleiner, maar hebben dezelfde vorm, met een roosvenster in de voorgevel en met de ingang aan de zijkant. Volgens de hoofdontwerper, de befaamde Duitse bouwmeester Otto Bartning, moest een bezoeker via een laag portaal aan de zijkant de kerk binnenkomen, zodat de schoonheid van het gebouw pas langzaam werd prijsgegeven.
Voor meer informatie over de bouwgeschiedenis: klik hier.

Het in 2018 verschenen boek Een nieuw begin in Den Haag, door Jan Goossensen, vertelt het boeiende verhaal van de Maranathakerk. Het boek is een mengeling van architectuurgeschiedenis, stadsgeschiedenis, kerkgeschiedenis, muziekgeschiedenis en mentaliteitsgeschiedenis van de jaren van de wederopbouw. Het beschrijft de (internationale) bouwgeschiedenis tot in detail. Verder bevat het biografieën van de mensen die de kerk hebben gebouwd en in de decennia daarna hebben uitgebouwd: predikanten, beeldende kunstenaars en musici.
Het boek is te koop in de boekhandel, via Bol.com (en alle andere boekwinkels op internet) en ook in de kerk. Prijs € 18,95. Heeft u een vraag? Stuur een mail aan publiciteit@maranathakerkdenhaag.nl.
Het AD/Haagsche Courant publiceerde dinsdag 16 oktober 2018 een groot artikel over de kerk: klik hier.

Wilt u als groep een rondleiding met presentatie over de architectuur en bouwhistorie van de Maranathakerk? Dat kan. De schrijver van het boek Een nieuw begin in Den Haag ontvangt u met genoegen. Stuur een e-mail aan publiciteit@maranathakerkdenhaag.nl .

Wethouder Joris Wijsmuller (HSP, cultuur) overhandigt op 1 maart 2018 de documenten aan Jan Goossensen, voorzitter van de Maranathakerk.

Maranathakerk Den Haag, Orgel

Orgel

Het orgel is in 1952 gebouwd door de firma Mense Ruiter (Groningen). Het was het eerste middelgrote instrument van deze bouwer. Mense Ruiter was een pionier op het gebied van neobarokke orgels na de Tweede Wereldoorlog. In 1985 is het instrument gedeeltelijk geherintoneerd, om de als te fel ervaren neobarokke klank ietwat te corrigeren.
In 2004 is het orgel gerestaureerd, eveneens door Mense Ruiter Orgelbouw. Voor de dispositie (23 stemmen) en een literatuuropgave: klik hier.
Voor informatie over Mense Ruiter Orgelbouw: klik hier.

Werelderfgoed

In Berlijn is het initiatief genomen om een selectie van circa tien ‘noodkerken’ van Otto Bartning voor te dragen voor de Werelderfgoedlijst van Unesco. De Maranathakerk hoort daar ook bij. Het voornemen was om in 2018 de aanvraag in te dienen.

Otto Bartning en zijn kerken

Hieronder enkele artikelen over de Duitse bouwmeester Otto Bartning (1883-1959), de geestelijke vader van de Duitse ‘noodkerken’, waarvan de Maranathakerk een uniek prototype is. En andere artikelen over de Maranathakerk.

* Artikel in Monumente, Magazine für Denkmalkultur in Deutschland, april 2016, ‘Spiritualität in Serie’: klik hier.
(In het kader wordt gesproken over de enige noodkerk die buiten Duitsland, in Nederland, gebouwd is. Daarmee wordt op de Maranathakerk gedoeld.)
* Interview met dr. Sandra Wagner-Conzelmann, Bartning-onderzoekster en verbonden aan de Technische Universiteit te Darmstadt. Gepubliceerd in Monumente, Magazine für Denkmalkultur, april 2016. Klik hier.

* Artikel in weekblad De Oud-Hagenaar van 4 september 2018. Klik hier.