Architectuur

De Maranathakerk in Den Haag is een belangrijke kerk uit de periode van  de wederopbouwtijd na de Tweede Wereldoorlog.

Temidden van de overige bebouwing in de buurt valt de kerk op als een verdwaald dorpskerkje uit de Zwitserse Alpen. De dakconstructie komt namelijk uit Zwitserland. Het was een bouwpakket, dat in het voorjaar van 1949 per trein uit Zürich arriveerde. Het was een cadeau van de Zwitserse protestantse kerken. Het nieuwe hervormde kerkgebouw vond een plaats op het verlaten terrein van het Sperrgebiet van de Atlantikwall uit de Tweede Wereldoorlog.

In heel Duitsland staan nog circa veertig zusterkerken van de Maranathakerk. Ze zijn een tikje kleiner, maar hebben dezelfde vorm, met een roosvenster in de voorgevel en met de ingang aan de zijkant. Volgens de hoofdontwerper, de befaamde Duitse bouwmeester Otto Bartning, moest een bezoeker via een laag portaal aan de zijkant de kerk binnenkomen, zodat de schoonheid van het gebouw pas langzaam werd prijsgegeven.
Alle Bartningkerken uit de jaren 1946 tot 1950 waren gedacht als ‘noodkerken’ voor Duitse steden die in de oorlog gebombardeerd waren. Een prototype van het Duits-Zwitserse model is in Den Haag terechtgekomen. Daarmee is de Maranathakerk een uniek gebouw in ons land. De befaamde Nederlandse museumarchitect Frits Eschauzier heeft dak en kerk geïntegreerd. In de kerk bevinden zich verder twaalf fraai beschilderde panelen. Lange tijd zijn die toegeschreven aan Paul Citroen, leraar aan de Haagse Kunstacademie, maar hoogstwaarschijnlijk heeft zijn leerlinge Antoinette Gispen ze gemaakt.

In Duitsland worden de ‘noodkerken van Bartning’ al decennia lang zorgvuldig gekoesterd. Het zijn alle beschermd monument. Ze herinneren niet alleen aan de oorlog, maar ook aan de opbouw van de nieuwe democratische rechtsstaat na 1945, en aan nieuwe Europese verhoudingen. Om die reden profileert ook de Maranathakerk zich als ‘kerk van vrede, hoop en geloof in de toekomst’.
Dat blijkt bijvoorbeeld uit het uitgebreide culturele en levensbeschouwelijke programma van thema-avonden, lezingen en concerten, met veel aandacht voor de turbulente geschiedenis van de twintigste eeuw. Op 4 mei, de avond van dodenherdenking, wordt een wandeltocht naar het Haags herdenkingsmonument voor het Vredespaleis georganiseerd. De kerk was verder mede-initiatiefnemer van de vorig jaar geopende herdenkingsroute Atlantikwall.

Bouwkundig gezien is het gebouw een zaalkerk in basilicavorm. De klokkentoren, inwendige halfronde absis en het roosvenster zijn uitgevoerd in romaniserende Delftse Schooltrant. De liturgische inrichting volgt de ideeën van de Liturgische Beweging (Gerard van der Leeuw, Willem Aalders) met de avondmaalstafel permanent opgesteld centraal in de absis en de opengewerkte kansel terzijde daarvan.

Klik hier voor meer informatie over het gebouw en het orgel.

Maranathakerk Den Haag, Orgel

Orgel

Het orgel is in 1952 gebouwd door de firma Mense Ruiter (Zuidwolde, Groningen). In 2004 werd het orgel gerestaureerd, eveneens door Mense Ruiter Orgelbouw.

Werelderfgoed

In Berlijn is het initiatief genomen om een selectie van de ‘noodkerken’ van Otto Bartning voor te dragen voor de Werelderfgoedlijst van Unesco. De Maranathakerk hoort daar ook bij. Het voornemen is om in 2017 de aanvraag in te dienen.

Meer info

Voor wie meer wil weten over het gebouw, de architectuur, werelderfgoed e.d. , volgt hier binnenkort meer achtergrondinformatie.

© Copyright - Maranathakerk Den Haag - site door WB